اربعین بزرگترین درس هدف گذاریست

 

اربعین بزرگترین درس هدف گذاریست

 

به نام خدا، به یاد خدا و برای خدا

 

 

همینقدر هدف گذاری ساده ست اگر ببینی…
از خانه ات، همانجایی که اکنون حضور داری، قرار است راه بیفتی
میدانی به کجا می روی
شاید ندانی دقیقا آنجا کجاست، اما میدانی باید بروی، نیاز نیست تمام مسیر را بدانی و بشناسی
تو فقط باید خودت را به مرز برسانی

 

برای هدف هایت هم همین کار را بکن، هدف بزرگ زندگی ات را مشخص کن، میدانم نمیدانی چطور باید به آن برسی، اما آنقدرها مهم نیست، شاید اصلا مهم نیست
تقریبا اکثر افرادی که به زیارت کربلا در اربعین با پای پیاده می روند هم دقیقا نمی دانند کربلا کجای عراق است و از کجا باید به آن رسید، اما فقط می دانند خودشان را به جایی به نام مرز برسانند،
توام همین کار را انجام بده، فقط مقصد بعدی را در راه رسیدن به هدفت مشخص کن
اگر به خیلی ها بگویی پای پیاده به کابل سفر کنند، آیا قدمی از قدم برمی دارند؟ مسیر که همان مسیر است، مسافت همان مسافت و سختی هم همان سختی. پس چرا کسی پای پیاده به کابل نمی رود؟
اینجا صحبت از چرایی هدف است، چرا کربلا ؟
این همان سوال بعدی است که تو باید برای انتخاب هدفت از خودت بپرسی
آنقدر دلایل محکم برای خودت بیاور که ارزش دقایق و ساعت ها و روزها پای پیاده به سمتش رفتن را داشته باشد.
زائران اربعین بعد از آن که تصمیم گرفتند و دانستن که چرا می خواهند به کربلا بروند از خود می پرسند توشه راه چیست؟
آیا آنها برای تمام مسیر توشه برمی دارند؟
اصلا
اگر از آنها بپرسی که برای کربلا رفتن چه برداشتی؟ جواب می دهند: لباس راحت، کفش مناسب و مهم تر از همه یک کوله پر از عشق و انگیزه برای رسیدن به مقصد
می بینی؟ کسی حرف از پول نمی زند، کسی نمی گوید کربلا رفتن پول میخواهد، همه می گویند کربلا رفتن دل میخواهد، مرد می خواهد، مردِ جا نزدن از میانه راه، مردِ پیاده رفتن و آهسته آهسته قدم زدن تا مقصد عشق
از خودت بپرس توشه رسیدن به اهدافم چیست
یک کوله پر از عشق و انگیزه
توام کوله رسیدن به اهدافت را بردار و آن را پر از انگیزه و عشق و تلاش کن

 

زائر اربعین که از خانه بیرون می زند واقعا نمی داند کربلا کجاست، شرق است؟ غرب است؟ جنوب است یا شمال؟
او فقط یک چیز را می داند، قدم بعدی را، مقصد بعدی از جایی که اکنون حضور دارد و با هر شرایطی که دارد او فقط باید برای رسیدن به هدفش که همان کربلاست، به مرز برسد
توام زائر رسیدن به هدف متعالی ات هستی، مقصد بعدی هدفت را مشخص کن
نیاز نیست بدانی چطور باید به آن هدف بزرگ برسی، فقط قدم بعدی را بردار
زائر اربعین با کوله ای پر از عشق و انگیزه به مرز میرسد. چطور است که در بیابانهای عراق گم نمی شوند؟ چرا کسی راه را گم نمی کند؟ فقط یک چیز است که باعث می شود که راه را گم نکنند
باز هم مقصد بعدی
او حالا باید خود را به مقصد بعدی برساند. نجف
پس نیاز نیست بدانی که چطور باید به قله اهدافت برسی، فقط قدم بعدی را بردار
اما از این مقصد تا مقصد بعدی باید چکار کنی؟
زائر اربعین از مرز تا مقصد بعدی چه کاری انجام می دهد؟ او فقط لذت می برد، از همه کسانی که پا به پای او می آیند، مردان و زنان و پیرمردان و پیرزنانی که فارغ از هر سن و سالی به شوق رسیدن به هدف قدم برمی دارند، یکی تندتر و یکی آهسته تر
اما همه می رسند، چون می دانند به کجا می روند.
سن و سال مهم نیست برای کسانی که می دانند به کجا می روند.
اصلا نیاز نیست از خودت بپرسی چگونه؟

 

این خطرناکترین سوال برای رسیدن به هر مقصد و هدفی است
کافیست بجای تمرکز برای اینکه چطور به اهدافت برسی، فقط بدانی مقصد بعدی ات کجاست و پس از آن فقط از مسیر لذت ببری، از لحظه لحظه زندگی، از هر چیزی که داری
زائر اربعین در میان راه فقط لذت می برد و لذت، از مسیری که به قله عشقش می رسد. شاید در حالت عادی چنین مسیری زیبایی خاصی نداشته باشد، اما وقتی می دانی کجا می روی تمام مسیر لذت بخش است.
زائر اربعین به نجف رسید، اکنون وقت لذت بردن و پاداش دادن به خود است،
زیارت شاه نجف
توام زائر رسیدن به اهداف متعالی ات هستی، پس به هر مقصد که رسیدی به خودت پاداشی بده درخور

 

حالا زائر اربعین چطور باید خودش را به کربلا برساند ؟کربلا کدام سمت است ؟
چه چیزی به او کمک می کند تا در شلوغی شهر نجف مسیرش را گم نکند ؟ خیلی ها که نجف را برای اولین بار در عمرشان دیده اند. پس چطور است که در آن گم نمی شوند ؟
عمود
همان تیربرق، سرش را که بلند می کند نوشته شده عمود ۱۴۵۲
۱۴۵۲ عمود تا کربلا،

نشانه ها ظاهر شدند،
حالا او فقط باید تا عمود بعدی خودش را برساند، نیاز نیست بداند عمود ۱۴۵۲ کجاست، فقط قدم بعدی
پس تو نیز می توانی همین کار را انجام دهی، قدم بعدی ات را فقط بردار، شاید توام تا رسیدن به قله اهدافت فقط ۱۴۵۲ عمود فاصله داشته باشی، که فقط وظیفه ات این است که بدانی عمود بعدی کجاست و فاصله این عمود تا عمود بعدی از لحظه لحظه زندگی ات و هر آنچه که داری لذت ببری، فقط نپرس چگونه
جواب این سوال را نیاز نیست بدانی، مگر زائر اربعین می دانست چگونه؟ او فقط می دانست که چرا
چرا باید این همه راه را پیاده برود، چرائی اش را که پاسخ داد آن وقت بیابان لم یزرع عراق هم برایش زیبا شد، چون می داند هدفش ارزش پینه های پا و داغی هوا و دوری از خانواده و … را دارد.

 

قدم به قدم و آهسته پیش برو، هیچوقت و هیچوقت لذت پیمودن مسیری که ان را با عشق رسیدن به هدفت طی می کنی از خاطرت نخواهد رفت
هدفت را انتخاب کن، آنقدر دلیل برای رسیدن به آن هدف برای خودت بیاور که سختی مسیر راه و بیابان انسانهای نادان و بهانه پینه های پایت و سرزنشهای دیگران هم در نظرت پشیزی نیرزد
آنوقت تو آماده شدی، آماده زیارت هدفت
سفری از هرجایی که هستی تا جایی که میخواهی باشی
بلند شو کربلائی، کربلا کعبه عاشقان است،
هدفی عاشقانه برای خودت انتخاب کن
مهم نیست الان در کدام منزلی، نزدیک مرز اهدافت هستی یا کیلومترها دور از آنها، فقط کافیست بدانی چرا و قدم بعدی ات چیست، مهم نیست وضعیت الانت چگونه است ؟ خوب است یا خراب
تو فقط یک وظیفه داری، بدانی به کجا میروی و برای رسیدن به آنجا قدم بعدی ات چیست،
آنچه مسیر قدم زدن و آرام آرام گام برداشتن به سمت اهدافت را لذت بخش می کند فقط و فقط عشق است
اعتماد کن به نیروی برتر عشق که هرجایی میخواهی میرساندت، وظیفه تو فقط دانستن همین موضوع است، باقی را به دستان پر از مهر حضرت عشق بسپار

حمید محمدی

شاید خواندن این مقاله هم کمک بزرگی برای رسیدن به اهدافت کند:
چطور با دستان خودمان فرش آرزوهای خودمان را ببافیم

دیدگاه ها 4

  1. سلام و درود
    وقتی درونت عشق است مسیر سخت برایت هموار می شود وقتی دستت در دست خداست همه چیز برایت مهیا می شود وقتی مقصدت معلوم است شوق و ذوق رسیدن به اون تو را بی تاب میکند سر و دست می شکنی تا به ان مقصد برسی می خواهم پرچم امام حسین (ع)را که گفت ازاده باش را بالا ببرم می خواهم مثل امام حسین عزت خودم را حفظ کنم و با عشق و شور و ذوق برای رسیدن به هدفهام دستم را از دستان خدا جدا نکنم مهم نیست که نتیجه کارم چیست ولی می خواهم حرکت کنم من در هر صورت پیروزم چه به مقصد برسم چه نرسم چیزی که مهمه خود واقعی ه منه که تغییر کردم

    1. با سلام
      چه متن زیبایی منو به فکر فرو برد مثال خیلی جالبی بود واقعا همینطوره الان یاد گرفتم اگر به چیزی یا کاری عشق دارم نباید به موقعیتم نگاه کنم و دچار ترس و نا امیدی بشم بلکه باید حرکت کنم کم کم نشانه هایی را میبینم که میتونه منو راهنمایی کنه و در نهایت به مقصد میرسم.
      خدایا به امید خودت قدمهایم را قرص و محکم به سوی هدفهایم بر میدارم و به قول استاد محمدی اگر بقیه رسیدن منم میتونم.👌

  2. سفر راسفرعشق نام نهادم
    زندگی هم یک سفراست کوله بارمان را پرازتوکل وانگیزه واشتیاق میکنیم.اوخودرراه را آسان میکند.
    توپای درراه بنه وهیچ مپرس
    که خودنشان میدهدت که چون بایدرفت…

  3. سلام و سپاس بابت مقاله فوق العاده تون
    جذابیت و تاثیرگذاری قلمتون هم کم از کلامتون نداره.
    تلفیق موضوع هدفگذاری و راه رسیدن به اهداف با موضوع اربعین و کربلا که اکثر ما ایرانی ها شیفته و ارادتمندشون هستیم ، عالی و بی نظیر بود .
    هر سطر مقاله تون ملموس و شیرین بود و باعث میشد عمیق تر به هدفهای زندگیم فکر کنم .
    خیلی وقتها سوالاتی از قبیل اونچه که بیان کردین مثل چطور ، چگونه و از کجاو .. باعث میشه اون شور و اشتیاق و عشق لازم برای رسیدن به هدف کمرنگ بشه و در نهایت باز بمونیم از چیزی که روزی آرزوش رو داشتیم .
    به هر حال ممنون بابت قلم توانگر و شیوایی کلامتون و زمان و انرژیی که صرف یاری رسوندن و تعلیم اصول فراموش شده خودشناسی و زندگی افراد می کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *